Ook ik ben hooggevoelig en ervaringsdeskundige

Al weet ik dat pas de laatste tien jaar.

Vroeger werd ik bijvoorbeeld een beetje misselijk in de auto van mijn ouders. Ze hadden een Opel en er hing een lucht die ik niet fijn vond en helemaal als die auto nieuw was. Mijn vader rook natuurlijk niks: ‘stel je niet aan’. Onlangs zijn er nieuwe trams in Den Haag gekomen en weer die verschrikkelijke lucht van nieuw, van lijm, van verschrikkelijk chemisch. Het liefst hou ik mijn adem in, maar daarvoor duurt het ritje te lang. Hoe blij kun je zijn als je weer buiten bent en gewoon kan ademen. Nu begrijp ik dat ik die frisse lucht echt nodig. Ik ben hooggevoelig en heb buiten nodig.

Feestjes waar je bijna niemand kent of grote groepen mensen vind ik nog steeds een gruwel. Het draait vaak om uiterlijk, om stoer, leuk, mooi of gevat zijn. Zien en gezien worden en vooral zeggen dat het je goed gaat. ‘Nee hoor niks aan de hand.’ Maar ik zie duidelijk dat je niet lekker in je vel zit.  Zien anderen dat dan niet? Ik heb nooit gesnapt waarom mensen niet eerlijk(er) zijn. Ik wil juist weten hoe het met je gaat. Wat zijn je dromen en verlangens. Wat vind je moeilijk. Waar word je blij van. Hoe kijk je tegen de wereld aan.  Hoe ga je met situaties om. Wie ben je werkelijk. Dat vind ik interessant. Want daar kan ik van leren en zet me aan het denken ‘Zo had ik er nog niet naar gekeken’.

Maar dat betekent dat ik ook meer van mezelf mag laten zien. En ja, dat is rete eng, ik kan niet anders zeggen. Het zal je niet verbazen dat ik er vaak niet helemaal bij hoorde en een buitenbeentje was. Een ideaal object om gepest te worden: om niets, om een broek die je aan hebt, om wat je ouders doen of omdat ik toch niets terug durfde te zeggen. Het zei meer over de ander, begrijp ik nu.

Wat werkt voor mij?

Inmiddels heb ik geleerd dat het veel fijner voelt als ik dicht bij mijzelf blijf. Dicht bij de waarden die voor mij belangrijk zijn.  Anderen hebben toch wel een mening over me, laat ik dan in ieder geval doen waar ik gelukkig van word. Sommige banen stopte ik (soms vlak voordat het vaste banen zouden worden) of ik nam ze toch niet omdat er niet voldoende tijd en rust voor mezelf zou overblijven. Ik maak keuzes die voor anderen niet 1,2,3 te begrijpen zijn en niet voor de hand liggen. Maar voor mij en mijn lijf voelen ze goed. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is mijn ervaring dat je met kleine stapjes ook een hele reis kunt maken.

Ik vind het super fijn om buiten in de natuur te zijn. Ik heb gemerkt het mij rust en ruimte geeft: in mijn hoofd en in mijn lijf. De natuur geeft me wijsheid en inspiratie. Moeder Aarde is eigenlijk Ă©Ă©n grote spiegel waar ik veel van kan leren. Zij grondt me en geeft me bodem en dat is hard nodig als hooggevoelige die verder wil groeien.

Dat kan aan het strand zijn: langs de zee lopen, lekker uitwaaien, loslaten en opladen. Ik ben bijvoorbeeld verhuisd naar Den Haag om vaker op het strand te kunnen zijn. Maar ook in mijn tuin is het heerlijk om te zien wat er wil groeien, bloeien, zoemen en vliegen. Er staat een grote boom waarin ik heerlijk kan schommelen. Ik heb er wat geneeskrachtige planten en kruiden gezet als een natuurlijke EHBO-doos, maar die ook heerlijk zijn in thee en allerlei gerechten.

Wat werkt voor jou?

Ja, ik ben anders. Ik ben een buitenbeentje, maar ben wel samen met andere hooggevoeligen, zo’n 20% van alle mensen. En dat voelt toch minder alleen.

Ik wil heel graag dat hooggevoeligheid als normaal wordt gezien en dat het bekend is in onze samenleving. En tot die tijd wil ik je graag tips en informatie geven over wat het hooggevoelig zijn is en hoe je ermee om kunt gaan.  Ik word blij als ik een ander kan helpen met zijn of haar plek innemen op aarde. Om op zoek te gaan naar eigen antwoorden en naar de wijsheid in jezelf. En dat kan op allerlei manieren.

Mocht ik iets voor jou kunnen doen? Laat het me gerust weten. Ik beloof je dat je de antwoorden in jezelf gaat vinden.

Je bent van harte welkom!

Marieke Verkerk, Den Haag